| Stabat Mater dolorosa Juxta Crucem lacrimosa Dum pendebat Filius. Cujus animam gementem, Contristatam et dolentem, Pertransivit gladius. O quam tristis et afflicta Fuit illa benedicta Mater Unigeniti ! Quae moerebat et dolebat Pia Mater, dum videbat Nati poenas inclyti. Quis est homo qui non fleret, Matrem Christi si videret In tanto supplicio ? Quis non posset contristari, Christi Matrem contemplari Dolentem cum Filio ? Pro peccatis suae gentis, Vidit Jesum in tormentis, Et flagellis subditum. Vidit suum dulcem natum Moriendo desolatum, Dum emisit spiritum. Eia Mater, fons amoris, Me sentire vim doloris Fac, ut tecum lugeam. Fac, ut ardeat cor meum In amando Christum Deum, Ut sibi complaceam. Sancta Mater, istud agas, Crucifixi fige plagas Cordi meo valide. Fac me tecum pie flere, Crucifixo condolore, Donec ego vixero. Tui nati vulnerati, Tam dignati pro me pati, Poenas mecum divide. Juxta Crucem tecum stare, Et me tibi sociare In planctu desidero. Virgo virginum proeclara, Mihi jam non sis amara, Fac me tecum plangere. Fac, ut portem Christi mortem, Passionis fac consortem, Et plagas recolere. Fac me plagis vulnerari, Fac me Cruce inebriari, Et cruore Filii. Flammis ne urar succensus, Per te, Virgo, sim defensus In die judicii. Christe, cum sit hinc exire, Da per Matrem me venire Ad palmam victoriae. Quando corpus morietur, Fac, ut animae donetur Paridisi gloria. |
Jacopome da Todi, XIIIe siècle - Dans le même thême
| Revenir à l'Index | Chercher |